De afgelopen zeven weken was ons, inmiddels demissionaire, gedoogkabinet in nevelen gehuld. Rookgordijnen? Om vervolgens niet tot een akkoord te komen over de te nemen bezuinigingsmaatregelen. Dat er daarna in enkele dagen met een flinke ruk naar links toch nog witte rook gekomen is, mag je gerust verrassend noemen. Hoewel het er op lijkt dat het gezonde verstand weer gaat regeren, zou ik nog niet naar de jubelmodus schakelen. Laten we dat nog even bewaren voor na de komende verkiezingen, en voor de tijd waarop we wellicht weer in rustiger vaarwater zitten. We moeten die bezuinigingen eerst nog wel met zijn allen ophoesten.

Want we gaan meer en eerder betalen. Meer betalen voor zorg, meer betalen aan BTW op luxe artikelen. We gaan eerder aflossing betalen op nieuwe hypotheken en we gaan eerder later met pensioen. Te beginnen volgend jaar met één maand. Salarissen van ambtenaren, leraren en politieagenten worden bevroren. Anderen kunnen loonstijging behouden maar of je daarmee je koopkracht behoudt? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat we een zware pijp roken. Mogelijk met wat extra accijnsopbrengsten op tabak.

Na het lange weekend en de fantastische verjaardag van gisteren is er vandaag weer werk aan de winkel. Pensioenadvies, want daarmee hou ik mijn schoorsteen rokende. Vanmiddag heb ik een afspraak met een jongeman om te praten over zijn schoorsteen voor het geval hij de pijp aan Maarten geeft. Met een goed filter om de hoofd- en bijzaken te scheiden, vinden een passende oplossing om onnodig lijden te vermijden. Een nadeel, hij rookt, tabak van de weduwe, en daarom zal een overlijdensverzekering voor hem wat duurder zijn. Maar ja, je kunt beter wat meer moeten besteden door tabak van de weduwe, dan dat je een weduwe achterlaat die er tabak van heeft dat ze veel minder kan besteden. Misschien ook maar wat beleggen in tabak. Zo heeft elk nadeel zijn voordeel.

Herman Deijk

Daar kun je wat bezorgd over zijn als je Kamerleden ziet die het uit hun nek converseren tot kunst verheven hebben. Kijk, het is lullig dat iemand je vragen stelt over een niet-bestaande persoon, maar om dan schaamteloos je brevet van onvermogen te tonen? Een vergissinkje over het al of niet in leven zijn van Richard Nixon, kan ik wel vergeven. Maar blufblabla uitkramen over een niet-bestaande terrorist wiens naam, Jablabla, afkomstig zou kunnen zijn uit de nieuwste avonturen van Kuifje? Je mag hopen dat dit soort politiek intellect niet het topje van de ijsberg is die de ‘Hr. Ms. Tweede Kamer’ inmiddels heeft geramd. Want, zoals gezegd, er moeten verstandige beslissingen genomen worden.

De (financiële) wereld is complex, in een crisis nog complexer. Een bankencrisis werd tot 2008 kennelijk niet voor mogelijk gehouden, er was geen draaiboek. Maar je moet wel ingrijpen, iets doen. Weet dat niets doen ook iets doen is. Goede kans dat je dan niet alles volledig kunt voorzien of overzien. En zallemenut nog ’n keertje overdoen, kan ook niet. Achteraf vaststellen dat iets niet had gemoeten, of anders, is makkelijker. In het recente rapport van Commissie De Wit stelt de commissie, achteraf, vast dat tijdens de bankencrisis zelfs Wouter door de bomen het bos niet meer zag. Echter, in dat rapport wordt ook de noodzaak van de genomen maatregelen onderkend. De media, onheilsprofeten, maken deze nuance (in eerste instantie) niet. De vinger wordt gewezen. En dus heeft Bos teveel van ons geld weggegoocheld. Daarmee hebben we één schuldige, een zondebok, lekker makkelijk.

Voor nu lost het niets op. Je kunt wel achterom blijven kijken of navelstaren. Maar dan heb je geen oog voor de gevaren van nu en voor de toekomst. Het huidige begrotingstekort moet worden teruggebracht, liefst naar een begrotingsoverschot. Onze politieke voorgangers moeten waar mogelijk lering trekken uit gebeurtenissen uit het verleden, met de juiste maatregelen komen. En, toepasselijk misschien, met de kaasschaaf over de Leerdammer daar waar het kan. Samen op de blaren of schaafwond zitten? Ok, maar we moeten ook willen weten waaraan we onze kont verbrand hebben, hoe we in de toekomst dat schaven gaan vermijden.

Hou tussen de oren ook opruiming. Ja, we hebben economische tegenwind , ja, er vallen bedrijven om en, ja, er zijn mensen die werkeloos worden. Maar gaan we nou klagen over hoe de wind waait?! We weten toch al sinds mensenheugenis dat we de zeilen naar de wind moeten zetten en niet andersom! Zonder dieptepunten geen hoogtepunten. Half leeg? Half vol! Vreugde en verdriet completeren elkaar! Daarom voor straks, lekker slapen, morgen gezond weer op, het zonnetje schijnt elke dag, ook al zie je ’m even niet. Morgen plooitjes gladstrijken! Genieten van wat je hebt, werken aan wat je wil. De schouders eronder en je komt er weer bovenop! Vooruit, een beetje bullshit voor het bemesten van je geestelijke tuin. Dat zijn wij, Nederlanders: ternauwernood boven NAP, maar wel ‘on top of the world’.

Simple as that! Toch?

Herman Deijk

Je mag van mij aannemen wat je wilt, maar soms kun je beter ‘effe checken’. Weet je ook meteen welke meevallers je nog te wachten staan. Vraag je wat iemand doet als de loonstrook een geringe daling in netto loon laat zien, dan is het antwoord dat de werkgever meteen aan zijn jasje wordt getrokken. Maar bij het uitgestelde loon, je pensioen, zal het allemaal wel kloppen. Ik snap dat wel. Het gaat eigenlijk over niets! Voor een bouwvakker met een modaal inkomen is de jaarlijkse inleg voor pensioen slechts een luttele € 4.400,–. Bij een werknemer in de Metaal is het een lullige € 5.300,–. Dat zijn natuurlijk bedragen waar Jan Modaal niet wakker van ligt. En dat daarbij dan een ‘foutje’ gemaakt wordt? Peanuts!

Nou ken ik toevallig een paar werknemers die een raar gevoel in de onderbuik kregen en hun zaakje, euh pensioen bedoel ik, hebben laten nakijken. De uitkomst van dat onderzoek leerde dat er wat dingen niet helemaal goed verlopen waren. Kleinigheden hoor. Er waren wat omzettingen die niet geheel juist voorgespiegeld waren. Van opzet is geen sprake, maar er is nog wel een gering bedrag aan pensioengeld te vorderen van hun werkgever. Geen noemenswaardige bedragen, zo rond de € 35.000,– per werknemer. Ja, nou hoor ik je al weer denken: ’Ik mag toch aannemen dat ze dat bij mij….?’ Dat deden die werknemers tot voor kort ook.

Mocht je nu toch denken: ‘Dat zijn wel heel veel peanuts’, dan alvast een extra advies. Als je geen rechtsbijstandverzekering hebt, regel er dan meteen een. Al ben je lid van de vakbond met ‘gratis’ rechtsbijstand. De kennis van pensioenen lijkt bij die clubs de spreekwoordelijke speld in de hooiberg te zijn en de vraag is in hoeverre ze individuele gevallen begeleiden. Jij denkt dat jouw werkgever dit soort ‘foutjes’ op eerste verzoek repareert? Ik ben tot nu toe één werkgever tegengekomen die dat gedaan heeft. En da’s niet veel in vijftien jaar. Je kunt je voorstellen dat zo’n kwestie ook wat druk legt op de goede verstandhouding met je werkgever. In veel gevallen draait het dan ook uit op een gevecht voor de rechter. En met je werkgever bakkeleien om een zak vol geld en toch normale arbeidsverhoudingen blijven houden? Da’s een lastige! In beide gevallen is een goede rechtsbijstandverzekering welkom.

Je kunt beter ten halve keren dan ten hele dwalen. Is je onderbuik aan het borrelen geslagen? Stel vast of laat vaststellen wat de stand van zaken is. Dat voorkomt een hoop pruttelen en tegensputteren. Prettige bijkomstigheid is dat je ook weet hoe leuk je pensioen is, hoeveel leuke dingen je kunt gaan doen, of hoeveel minder leuke dingen je nog moet doen om het leuk te houden. Kun je (eerder) stoppen? Is bijsparen nodig? Kun je bijsparen? Verkoop je de boot? Koop je een boot? Ga je doorwerken? Ga je op een houtje bijten? Mag je pensioen later, bijvoorbeeld op je 80e, wat lager? Welke leuke dingen wil je gaan doen met je leuke pensioen?

Leuke dingen genoeg! Maar een gerechtelijke procedure met je (ex-)werkgever over je minder leuke pensioen, of het lager dan verwachte pensioen, horen daar niet bij. Dat mag je van mij aannemen.

Herman Deijk

De uitingen in de media zijn eenzijdig, niemand die tegen de wind in plast. Zelfs een notoire wild(ers)plasser vindt afschaf onderhandelbaar. Is preken vóór behoud van de aftrek nu ineens vloeken in de kerk? Met aflossen wordt je hypotheek lager, maar wordt je besteedbaar inkomen er dan beter op? Kijk ik te veel micro? Als je een hypotheek van € 210.000,- in 30 jaar aflost, dan kost je dat per jaar € 7.000,-, plus de rente over de nog resterende hypotheek. Je betaalt wel minder rente, maar in het begin is dat verschil een druppel op een gloeiende plaat. Dus aflossen betekent dat je voor € 7.000,- geen andere dingen kunt kopen. Minder koopkracht.

Laat je door bank, overheid met geldgebrek of mediageile deskundigen niet teveel aanlullen wat goed voor je is. Afschaffen van de hypotheekrenteaftrek levert de overheid meer belastinginkomsten op. Dat is goed voor de overheid. Maar word je er, let op Wordfeuters, als hypotheekrenteaftrekgenieter nou vrolijk van? Met aflossen op je hypotheek steek je geld in bakstenen die, naar verluidt, de komende jaren niet veel in waarde zullen stijgen. Dat geeft koopkrachtverlies! Een stijging krijg je door je geld te steken in zaken die een hoger rendement geven dan de inflatie. Moeilijk?

Ja, simpel kan ook. Door woningen overheidseigendom maken. Alle woningbezitters verkopen hun woning aan de hypotheekverstrekkende bank en gaan de woning vervolgens huren. Weg bezit, schulden én aftrek! De overheid nationaliseert de banken, reguleert de huurprijzen en toewijzing van woningen. Allemaal een Trabantje erbij en we zijn op de goede weg…… Risico’s? Tuurlijk, maar die risico’s zitten ook in dat aflossingsverhaal. En vrijheid? Wat is nou vrijheid als er muren omheen staan?

Je hebt een beetje geluk nodig in het leven! Risico’s loop je vanaf je geboorte. Dat werd iets meer toen je dat droomhuis kocht. Leven is risico….. met een zekerheidje op het eind.

Herman Deijk

Toen ik vorig jaar schreef over de eurocrisis kon ik het niet laten om de Grieken een sneer te geven. Nederland, in de persoon van Jan Kees de Jager, opende de jacht op de spilzieke Grieken. Er werd gehamerd op begrotingsdiscipline! Daar zijn wij goed in, want wie’j bint zuunig! Wij zetten ‘de tering naar de nering en de mond naar de brokken!’ Nou, dat hebben ze geweten in Griekenland! De oplossing die de belastingbetaler overigens geen geld zou gaan kosten (?) is inmiddels een gecontroleerd faillissement. Gelukkig is er nu een Europees akkoord waarin staat dat iedereen beter op zijn centjes moet passen! En afspraak is afspraak.

Het afgelopen weekend bekroop mij de gedachte dat er toch Griekse goden bestaan. En met gevoel voor humor! Op het moment dat Mark Rutte namens Nederland zijn handtekening onder dit akkoord zet, is ook net duidelijk geworden dat Nederland als eerste moet melden dat ze uit de bocht vliegt met haar begrotingstekort! Nee geen voorjaarsstorm op de Noordzee, het is de bulderende lach van de Engelsen. Uit België nog een patatje dat zij de zaken op orde hebben. Zo dom zijn die Belgen dus niet. Afspraak is afspraak! Hoewel voor Nederland wat zuur, ik zie er de humor van in en kan een lach niet onderdrukken.

Voor u gaat schelden op de overheid: dat zijn wij! Dus als de overheid minder uitgeeft, krijgen wij minder, als ze meer inkomsten nodig heeft betalen wij meer. De overheid, wij dus, besteedt jaar in jaar uit meer dan we verdienen. En al is dat maar 3 procent, vraag je af hoe lang dat goed gaat dat bij jou thuis voordat je in de financiële problemen komt. Je hoeft geen economie gestudeerd te hebben om te snappen dat je dan, vroeg of laat, voor het gaas gaat.

Dus, ondanks mijn lach, wel wat bezorgdheid over de staart van dit muisje. De komende weken is er overleg waar de overheid, wij, extra kan bezuinigingen en mogelijk extra opbrengsten vandaan moet halen om het begrotingstekort binnen de perken te houden. En dat gaan we merken!

Houdt rekening met een versneld ingrijpen op de aftrek van de hypotheekrente, versnelde verhoging van de pensioenleeftijd. Voor de woningbezitter minder belastingaftrek, voor ons later pensioen, maar voor de overheid minder kosten. De vakbonden willen de WW-premie weer door de werknemers laten betalen. Vermindering van ontwikkelingshulp, want wie zich zelf niet helpt, kan ook een ander niet helpen. Dromen van een gulden toekomst, die minder kost. Zal wel, maar levert die toekomst ook meer op?

De kunst is dat wij onze overheidsuitgaven verminderen en wij niet meer geld van onszelf vragen. Want wij moeten blijven besteden. Dat is goed voor onze economie. Dus ook niet te veel gaan sparen. De nullijn in arbeidsbeloning? Ja, misschien wel. Soms moet je, voor het behoud van wat je dierbaar is, voor hetzelfde geld meer en harder werken. Dus minder met de kont voor, maar ook vooral niet op de kachel. Leuke keuze? Nee dat niet, maar het voorkomt wel blaren…

Herman Deijk

We krijgen hogere pensioenuitkeringen! Je meent het! Ja, echt waar hoor! Heus? Heus! Vertel, vertel!!

Het lijkt een sprookje, maar gaat echt gebeuren. Het gaat over een loodgieter die in 2025 67 jaar wordt. Hij kwam woensdag in zak en as bij me voor een consult. Na een heel weekend dweilen, wilde hij van me weten of hij misschien een lekkend dak op zijn pensioengebouw heeft. Dat blijkt mee te vallen. Zijn dak vertoont zo rond zijn 65e jaar wel wat lekkage, maar ik heb gezegd dat hij daar verder niets aan hoeft te doen, behalve zijn eigen werk natuurlijk. Heuh…?

Ja loodgieter, het komt helemaal goed met je pensioen. En ik begon ook nog eens met het slechte nieuws. Naast de AOW mag de loodgieter rekenen op een pensioen van € 10.000,– ingaande op 65 jaar. Het pensioenfonds gaat in 2013 het pensioen korten, ik ga uit van 6%. Dan blijft er over € 9.400,–. Let op, bruto! Maar wat is dan het goede nieuws?

Nou, heel simpel, de pensioenleeftijd gaat naar 67 jaar. Dat betekent dat je nog twee jaar langer samen met je collega’s elke maandag kan ouwenelen over voetbal, vrouwen en et cetera! Dat je nog twee jaar langer een bijdrage levert aan het in stand houden van de enorme welvaart in Nederland. De vergrijzing zorgt de komende jaren voor de nodige krapte op de arbeidsmarkt, dus een grotere kans op behoud van je baan. En, nou komt het leukste, je pensioen wordt hoger! Ja, echt wel! Extra pensioen om leuke dingen te doen. En je kunt meteen aan de slag, want je hebt, theoretisch, twee jaar minder de tijd voor die leuke dingen. Dat is natuurlijk niet helemaal waar, je hebt in die twee jaar werken naast een volledig salaris echt wel tijd om leuke dingen te doen, maar dan wel buiten werktijd.

Hoe pakt dat pensioen van onze loodgieter nou uit? Nou dat (gekorte) pensioen van € 9.400,–, wordt door twee jaar uitstel een procent of 15 hoger. Dus dat pensioen komt bijna uit op € 11.000,–. Hij bouwt ook in die twee jaar nog wat extra pensioen op en komt dan uit op plm. € 12.000,–, let op bruto! De AOW wordt de komende jaren extra verhoogd als compensatie voor de stijgende pensioenleeftijd. Dus al met al ziet de toekomst van deze loodgieter, bij leven en welzijn, er best zonnig uit. Hij moet alleen gedurende twee jaar genoegen nemen met wat minder vrije tijd en wat meer inkomen uit werk.

Voor je nou zegt dat werken een straf is. Ga even na hoeveel tijd je met collega’s doorbrengt in vergelijking met bijvoorbeeld familie, niet-gezinsleden? Met vrienden? Zo veel tijd met collega’s, daar moet je toch enig plezier uit kunnen peuren of zijn we met zijn allen bezoldigd masochist? Maar zelfs als dat zo is…, dan zou twee jaar langer toch ook niet erg zijn?

En een lekkend dak dat met verloop van de tijd zelfherstellend is? Dat wil toch iedereen? “Ja, dat wel natuurlijk… maar alleen daken van pensioengebouwen”, zei de loodgieter die twee jaar langer gaat werken.

Herman Deijk

Met veel gedram en het water an de lippe, modderen we ondertussen voort in Europa. We hebben de juiste slag nog niet weer te pakken. Het lijkt er op dat Griekenland niet in staat is om haar problemen op te lossen. Dit zou kunnen betekenen dat ze haar schulden moet afwaarderen. Dat klinkt leuk, maar wat de Grieken afwaarderen, zijn de schuldeisers kwijt. Ook in Portugal en Ierland schijnt sprake te zijn van wassend water. Met een economische barometer ver onder nul, dreigt daar desondanks de staatsschuld door het ijs te zakken of in een windwak te glijden (in kapperstermen: dreigende ‘haircut’). Misschien wat bijverdienen als bedelende loopgroep in de grote carnavalsoptocht van Keunedarp?

De kwaliteit van het economisch ijs in Nederland is goed. En om zot te doen hebben Nederlandse overheidsinstanties geen carnaval nodig. Zot zijn ze! Verzot! Op risicobeperking! Nou hoor ik jullie denken ‘goede zaak’, maar vergis je niet. Het komt er in feite op neer dat je geeneens een risico kunt nemen, omdat je geen risico meer mag nemen, als je bijvoorbeeld een huis wilt kopen. Dat is beter voor je. Door het beperken van de risico’s van de financiering blijken starters geen toegang meer te krijgen tot woonijsarena. De kans om te mogen glijden, de kans dat je valt, maar ook de adrenalinestuwende natuurdrift om op de benen te blijven, het is je ontnomen. Met carnaval geen bier, loop je ook niet het risico om dronken te worden! Dweilen met de kraan dicht! Risico’s beperken? Amme …….

Wat is een verovering zonder blauwtje? Wat is een overwinning zonder verlies? Wat is leven zonder dood? Wat is gezondheid zonder ziekte? Hoe waardeer je het een zonder het ander?

Er is altijd wel wat. Geen onbeperkte pensioenen, wel beperkt rijdende treinen rijden om uitval te beperken (?) , vanwege economische omstandigheden niet scheiden, aar juist wel fuseren, stijgende stookkosten, dalende koopkracht, oplopende betalingsachterstanden, aflopende economische groei, afnemende temperaturen, toenemende Elfstedenkoorst. Het lijkt van de zotte, maar het een en ander hoort bij elkaar!

Kom op mensen, een beetje risico, een beetje spanning, een beetje onzekerheid, daar willen we toch mee leven? Dus, bind onder die schaatsen, glijden op het ijs, dweilen met carnaval…… pas op voor de scheve schaats. That’s life: It giet oan!!

Herman Deijk

PS.
Voor de schaatsende carnavalsvierders: bij Bartlehiem linksaf.

Ook in pensioenland wordt de schaar gezet in de weelderige haardos die opgebouwd pensioenrecht heet. Er gingen al langer stemmen op dat de omvang en lengte niet langer in het tijdsbeeld passen. Alle hippies (ook gepensioneerde) moeten naar de kapper. Verzoeken om ‘kort gedekt en ook de nekharen graag’ zul je echter nog niet horen. Nee, nog geen zoemende tondeuses! Hier een korting van een half procent, daar 6 à7 procent. Een beetje de dode puntjes eruit, zou je zeggen. De gevolgen voor het netto inkomen lijken mee te vallen. Slapeloze nachten? Afgemeten aan de bezorgde vragen die mij bereiken, ligt niemand er echt wakker van. Of zullen de (nieuwe) vakbonden zich nog als hedendaagse Provobeweging gaan manifesteren?

Gewoon wat langer doorwerken is het devies en het blijkt dat we dat al doen. De gemiddelde leeftijd waarop werknemers met pensioen gaan, is de laatste jaren gestegen van 61 naar 63 jaar. En dat bij een officiële pensioenleeftijd van 65 jaar. Kennelijk zit in het spaarpotje van de individuele werknemer toch genoeg om eerder stoppen financieel mogelijk te maken.

In de Bouw hoeven werknemers zich (nog) geen zorgen hoeven te maken over het korten van pensioen. Maar het leven zou het leven niet zijn als er niet iets anders is waar ze zorgen over hebben. De vooruitzichten in de Bouw zijn slecht. Er worden dit jaar ingrijpende reorganisaties verwacht. Als de verkopen van woningen dit jaar verder wegzakken, zal het aantal faillissementen en ontslagen verder oplopen. Ja, ja , geen korting op je pensioen en ook niet langer doorwerken. Klinkt mooi, maar dat is echt te ‘kort gedekt’.

Over ‘kort gedekt’ gesproken. De toezichthouders op de financiële markten pleiten voor lagere hypotheekverstrekkingen en inbreng van eigen geld bij aankoop van een woning. Ik ben voorstander van het beschermen van consumenten (ook tegen zichzelf), maar gooien dergelijke maatregelen de woningmarkt niet verder in het slot? Het lijkt op de tondeuse op de toch al kale kop. Zorg dat starters een woning kunnen kopen! Banken moeten geld verstrekken en niet oppotten. Creëer voor een ruime geldverstrekking bij aankoop van een woning de voorwaarden. Oké, niet aflossingsvrij maar met daadwerkelijke (gedeeltelijke) aflossing. Dat is uiteindelijk toch ook sparen? De woningmarkt weer in gang en in de Bouw volop gezang. Niet kaalknippen, maar dat vlashaar bijpunten, krultangetje erbij, het liefst een permanent (goede oplossing).

Wordt er nog meer geknipt? Ja, hoor. Tot 1 januari 2012 gold er een extra vrijstelling boven het heffingsvrije vermogen voor ieder kind jonger dan 18 jaar. Dat stimuleert sparen voor later. Deze vrijstelling is afgeschaft. De overheid die kennelijk sparen wil stimuleren, straft dat in dit geval dus keihard af. Verknipt?

Voor de politici die dit niet (over)zien: naar de kapper en die toef voor je ogen laten wegknippen!

Herman Deijk

De verwachtingen voor de beurs in 2012 lijken niet al te hoog gespannen te moeten zijn. Er is een beurswijsheid dat de rest van het jaar zich laat voorspellen door het resultaat over de eerste vijf handelsdagen. Op basis van deze handelsmethode zal 2012 een negatief beursjaar voor de AEX worden. Echt waar? Nou ja, niets is zeker, maar deze voorspelling is in het verleden opvallend vaak goed uitgekomen. We zullen zien. Wel hoop ik van harte dat er in de Azteken-kalender een foutje zit, anders valt elke meerjarenplanning na dit jaar in het water.

Wat moeten we dit jaar gaan doen? Moeten we maar vast gaan aflossen op de hypotheek? Je moet toch iets doen met je centjes in plaats van beleggen. Misschien is aflossing een oplossing, maar ook daar lijkt het me goed om te kijken of dat de beste keus is. Het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek schijnt voor ons allen goed te zijn. En als iedereen dat roept, zal het wel zo zijn, maar voor mezelf weet ik het zo net nog niet. Aflossen bij je bank is wel leuk, maar als je weer geld nodig hebt, kun je het dan ook weer lenen? Door nog niet af te lossen en te kiezen voor een spaarrekening heb je in ieder geval nog de vrije beschikking over je geld. En wie weet wanneer je het nodig kunt hebben? Meer aflossen, minder lenen betekent ook dat je minder kunt besteden aan andere zaken, en ik had toch zo gezegd dat we meer geld moesten gaan uitgeven om de economie weer aan te zwengelen?

Maar wat geld achter de hand is natuurlijk wel handig, vooral als je al een wat oudere oudere jongere bent. De eerste korting op uit te keren pensioenen komt steeds dichterbij. Althans in de media. Op basis van de huidige marktrente staan vele pensioenfondsen er slecht voor en zal er in 2013 gekort moeten worden op pensioenuitkeringen. Voordat dit definitief gebeurt, moeten er nog wat andere zaken geregeld worden. Ja, inderdaad, het Pensioenakkoord moet een echt akkoord worden. Als daarnaast ook de rekenrente wordt verhoogd en de hersteltermijn voor pensioenfondsen verlengd wordt, dan kan het allemaal met een sisser aflopen. Maar daar hebben media geen boodschap aan, zij willen koppen en kennelijk zijn er in die bedrijfstak veel onheilsprofeten en weinig optimisten. En wij? Ondanks dat zoutarme dieet van na de feestdagen toch alles maar met een korreltje zout nemen misschien?

Tot op zekere hoogte wel. Ik krijg de indruk dat we, doordat we veel te vaak lezen en horen dat het slecht gaat, we dat ook zelf maar gaan geloven en ons wentelen in collectief beklag. Niet doen mensen! In elke goede dans zitten ook pasjes opzij en achteruit, dat maakt de dans tot wat ze is. Dus dans door het leven, soms is het een quickstep en af en toe een slow waltz, maar blijf opgewekt, vrolijk en maak samen vooral alle pasjes! Dan struikel je het minst.

Herman Deijk

We zijn weer aanbeland in de dagen van geloven in het wonder, bomen versieren, knallende carbidbussen en midwinterhoornblazers. Dagen waarop we alle geboekte winst met Weight Watchers, Bakker en andere afvalgoeroe’s weer prijsgeven. Belangrijke vragen spelen op: “Krijgen we een witte of een groene?” en “Ga je voor knal of sier?” De zorgen over de financiële crisis, het voortbestaan van de euro en de afnemende kredietwaardigheid van zelfs de sterkste Europese landen verdwijnen tijdelijk naar de achtergrond. Ook geen gezeur dat je meer maand dan geld hebt deze dagen. Geen nood, het zijn trouwe problemen. In januari na het vuurwerk zullen ze ons ongetwijfeld weer warm begroeten.

Toch zijn de gebeurtenissen van afgelopen jaar niemand ontgaan. De Amerikanen zijn uit Irak vertrokken, dus in ieder geval net voor kerst een oorlog minder. De beurzen zijn gedaald, een dikke 10% aan beurswaarde verdampt. Iemand is die centen kwijt. De discussie over het Pensioenakkoord zal weer oplaaien. De twee grootste bonden zijn vast en zeker de messen aan het slijpen en dat is niet om op 1e kerstdag het vlees te komen snijden. Iemand gaat de pijn voelen. De hypotheekrenteaftrek staat ter discussie. Zelfs bij de partijen die daar tot voor kort niet de vingers aan wilden branden. Iemand vindt dat niet leuk. Of het de woningmarkt weer vlot gaat trekken? De uitkomsten van de laatste EU-top maken dat we in Nederland nog een paar miljard extra moeten bezuinigen, omdat we anders met ons begrotingstekort uit de bocht vliegen. Iemand gaat dat voelen in de portemonnee. Je zou bijna gaan denken dat niemand iemand wil zijn. Maar wie wil niemand zijn? Toch passen alle genoemde gebeurtenissen wel bij dit jaargetijde. Veel vuurwerk en gladde wegen. Rustig blijven ademhalen en we zullen het allemaal beleven.

Het is de tijd van ‘dreaming of’ en geloven in het wonder. Dromen van een betere wereld, geloven in een wonder? Ja! Waarom niet? Ik droom van een betere wereld voor mijn kinderen. En daar kunnen we best een paar wonderen bij gebruiken! Als je dat geloof, die hoop, niet meer hebt of kunt opbrengen, dan wordt ook het leven van alledag zwaar. Want waar doe je het dan nog voor? Dus in januari met zijn allen de schouders eronder. Want aan wonderen moet wel gewerkt worden!

Voor dit moment, nu ook anderen het economisch optimisme prediken, kan ik besluiten met een andere boodschap. Ik wens jullie allen toe dat jullie elkaar vinden deze dagen, dat jullie het leven vieren, ook van hen die er niet meer zijn. Kijk eens in het vlammetje van de brandende kaars en droom van ‘Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen’. Geloof in wonderen en werk eran, je ziet ze niet allemaal gebeuren, maar met de juiste inzet en Toon, ‘ziet ge er toch een beetje van’.
Fijne dagen… en een wonderlijk 2012 toegewenst.

Herman Deijk